Asset allocation bepaalt in hoge mate het verschil tussen succes en falen.

H&S patronen all over the place

Het is me de laatste dagen maar weer eens duidelijk geworden (voor de zoveelste keer) dat je aan een (technisch) analist altijd eerst moet vragen wat zijn of haar beleggingshorizon is.

Recentelijk werd mij verschillende malen gevraagd of ik ook dacht dat er zich op de aandelenmarkten een Head & Shoulder formatie aan het ontwikkelen was en we dus verder omlaag zouden gaan.

De eerste keer was ik enigszins verbaasd over deze vraag. Ik was namelijk inderdaad van mening dat er zich een H&S patroon aan het ontwikkelen was maar was juist daarom positiefgestemd. Ik heb dat ook in mijn laatste bijdrage van enige weken geleden geschreven.

Een nadere inspectie van de grafieken was dus gewenst. In de eerste plaats een update van de grafiek op weekbasis van de DJ Euro Stoxx 50 index die ik in mijn vorige bijdrage liet zien.


 

Op dat moment was net de top gevormd op 2550 en kon de neklijn voorzichtig worden ingetekend. Uitgaande van een enigszins symmetrisch patroon verwachtte ik toen een verdere daling richting het niveau van de linker (omgekeerde) schouder in de buurt van 2100-2150.

In mijn beleving ontwikkelde de markt zich redelijk conform verwachting toen het eind juni / begin juli inderdaad wat verder begon weg te zakken. Op dat moment kreeg ik ook de vraag zoals hierboven beschreven. Een blik op een daggrafiek maakte een en ander duidelijk.















De vraagsteller doelde op het H&S top-patroon wat zichtbaar is/was op de daggrafiek terwijl ik doelde op het H&S bodempatroon wat zichtbaar is op de weekgrafiek. Nu ontstaan er een paar interessante observaties.

In de eerste plaats is het met koerspatronen zo dat hoe groter hoe belangrijker. Een H&S patroon op een weekgrafiek zal zeer waarschijnlijk dus meer impact hebben dan een H&S patroon op een daggrafiek.

In de tweede plaats lag het koersdoel wat op basis van het H&S patroon op dagbasis berekend kon worden rond 2100-2150, nagenoeg het niveau van de bodem die de linkerschouder vormt van het H&S patroon op de weekgrafiek.

In dat opzicht zouden de twee H&S patronen op twee verschillende time-frames elkaar dus prima aanvullen. Na het bereiken van het koersdoel op basis van de daggrafiek neemt het H&S patroon op de weekgrafiek het stokje weer over en kan de opmars richting the neklijn gestart worden, eventueel gevolgd door een doorbraak.

Want laten we vooral niet vergeten dat deze doorbraak, bij voorkeur onder hoge volumes, noodzakelijk is om het patroon af te ronden en vervolgens een nieuwe opgaande trend te starten. Als dat daadwerkelijk gebeurt mag een koersdoel berekend worden dat ruim boven de 3000-punten ligt. Een blik op de grafiek leert dat tussen 3100-3200 weerstand verwacht mag worden op basis van de oude bodem die daar gevormd werd in juni 2008 dus laat ik dat gebied voorlopig maar even aanhouden.

De derde observatie is dat de verwachte daling op basis van het H&S patroon op de daggrafiek er echter niet gekomen is.

Al op maandag 13 juli werd een bodem gevormd op 2260 die daarna niet meer in beeld is geweest en inmiddels komt de EuroStoxx 50 index dicht in de buurt van de neklijn van het grote H&S patroon.

Met name de laatste observatie deed me denken aan een passage uit het boek “Trading for a living”, alweer jaren geleden, geschreven door Alexander Elder.






















Op basis van het H&S patroon op de daggrafiek zou je verwachten dat de koersen verder zouden dalen. Dat gebeurde echter niet. Wanneer de markt er in slaagt om boven het niveau van de kop van het H&S patroon (dag) uit te stijgen dan wordt tegelijkertijd de neklijn van het omgekeerde H&S patroon op weekbasis gebroken. Het zou dan nog wel eens een mooie zomer kunnen worden!