

|

 |
 | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | | 29 | 30 |
|
|
|


|
 |
 |
Angst regeert, nog even
Het spook van de Europese schuldencrisis waart nog steeds over de financiële markten. De autoriteiten kunnen de groeiende twijfel onder beleggers over de houdbaarheid van de enorme schuldenlast maar niet wegnemen. Deze knagende onzekerheid onder beleggers dwingt de overheden tot bezuinigingen van historische omvang uit angst zelf een volgend Griekenland te worden.
Het is duidelijk dat de obligatiemarkten regeren en dat de politici in deze situatie niet meer kunnen dan reageren. Onder beleggers neemt de vrees dat de aangekondigde ingrijpende bezuinigingsmaatregelen de economische groei sterk zullen frustreren toe. In reactie daarop zijn de beurzen weer gedaald en het lijkt er op dat de angst voor een nieuwe recessie is ingeprijsd. De prijs van aandelen is inmiddels ver onder het historisch gemiddelde gedaald.
Natuurlijk, de markten zijn fragiel en de risico’s zijn sinds de aanvang van het herstel vorig jaar niet zo groot geweest. Maar de markten lijken momenteel een dubbele dip in te prijzen terwijl de kans daarop nog steeds erg klein ingeschat dient te worden. Zo heeft de gezaghebbende Bank voor Internationale Betalingen (BIS) in zijn jaarverslag uiteengezet dat bezuinigingen inderdaad noodzakelijk zijn om toekomstige crises te kunnen afwenden. Maar dergelijke bezuinigingen hoeven volgens deze bank der centrale banken geenszins te leiden tot minder economische groei. De aangekondigde maatregelen zullen het financiële systeem juist robuuster maken en een duurzaam herstel verder ondersteunen. Het zal het vertrouwen in het financiële stelsel doen toenemen.
Daar komt bij dat de aangekondigde bezuinigingen niet ineens maar gefaseerd over vele jaren zullen worden doorgevoerd. Hun impact zal niet onmiddellijk erg groot zijn. Bovendien is het maar de vraag of de voorgestelde structurele hervormingen echt wel zo’n enorm zware ingreep zijn in de samenleving als wordt verondersteld. Betekent een verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd van 60 naar 62 jaar nu echt dat de Fransen vanaf nu op een houtje moeten bijten? En wordt het niet eens tijd dat de Grieken gemaand worden eens aan hun belastingplicht te voldoen? Om duurzaam te kunnen overleven in de mondiale concurrentieslag zijn deze hervormingen niet meer dan noodzakelijk. Het tijdperk van Dolce Vita in Europa is voorbij.
Maar bovenal wordt licht over het hoofd gezien hoezeer de fors gedaalde euro een steun is voor de geplaagde Europese economieën. Vergeet niet dat de eenheidsmunt sinds het begin van de Griekse crisis met bijna 25% in waarde is gedaald. Voeg daar nog het enorme rentevoordeel voor de sterke EU-landen als Duitsland en Nederland bij en de toekomst ziet er meteen een stuk minder somber uit.
De Europese schuldencrisis drukt momenteel zwaar op het beurssentiment. Maar er zijn ook positieve ontwikkelingen. Zo is ook na het stopzetten van het opkoopprogramma van hypotheekobligaties door de centrale bank de hypotheekrente in de VS verder gedaald naar een ogekend laag niveau van 4,7%. Het met veel bombarie aangekondigde tijdperk van hogere rentes laat überhaupt nog steeds op zich wachten. Twee maanden geleden was men nog bijna unaniem van mening dat de 10-jaars rente in de VS met 4% alleen nog maar omhoog kon. Inmiddels staat deze rente op 3,1%. En dat is niet zo vreemd gezien de zeer lage inflatie. En juist deze historisch lage inflatie stelt centrale banken in staat hun rente nog gedurende lange tijd laag te houden. En dat stimuleert een verdere stroom van liquiditeiten naar risicodragende effecten alleen maar verder.
Aandelen zijn met een koers/winstverhouding in de VS van ruim 11 inmiddels zo goedkoop dat value investors al weer speuren naar koopjes. Het sombere beurssentiment heeft analisten er inmiddels toe aangezet hun winstverwachtingen behoorlijk naar beneden bij te stellen. En dat aan de vooravond van het nieuwe kwartaalcijfer seizoen. In tegenstelling tot de vorige kwartalen ligt de lat nu beduidend minder hoog. En zo zal het voor beursgenoteerde ondernemingen – die meer dan ooit zwemmen in de liquiditeiten als gevolg van de doorgevoerde saneringen – eenvoudiger worden deze verwachtingen te overtreffen. Het tweede kwartaal was voor beleggers geen feestnummer maar het volgende zou wel eens erg mee kunnen gaan vallen.
Jan-willem Nijkamp
Jan-willem Nijkamp is Senior Vermogensbeheerder bij de onafhankelijke vermogensbeheerder Inmaxxa. Disclaimer Nijkamp: nvt. Disclaimer zakelijk: nvt.

| |
|
|

 |
Jan_willem Nijkamp schreef: Maar dergelijke bezuinigingen hoeven
volgens deze bank der centrale banken geenszins te leiden tot minder
economische groei. ....Het zal het vertrouwen in het financiële stelsel doen
toenemen. |
Tja, als je gelooft dat consumenten meer vertrouwen krijgen als ze meer
belastingen moeten betalen voor minder voorzieningen, dan kun je inderdaad
tot dit soort conclusies komen.
Ik vind dit echter een raar uitgangspunt.
tweetie schreef: Ik vind dit echter een raar
uitgangspunt. | sterker nog, het IS een raar standpunt.
| chiel schreef: sterker nog, het IS een raar standpunt. | Tja, ik
moet eerlijk zeggen dat dit de enige columnist op Inveztor is waarvan ik
keer op keer met fronsende wenkbrauwen de stukjes lees. Hoog
Koenders-gehalte om het beleefd te houden.
Ook dit weer => Twee maanden geleden was men nog bijna unaniem van
mening dat de 10-jaars rente in de VS met 4% alleen nog maar omhoog kon.
Inmiddels staat deze rente op 3,1%. En dat is niet zo vreemd gezien de zeer
lage inflatie. En juist deze historisch lage inflatie stelt centrale banken
in staat hun rente nog gedurende lange tijd laag te houden. En dat
stimuleert een verdere stroom van liquiditeiten naar risicodragende effecten
alleen maar verder.
Waarom wordt een daling van rentes als positief gezien voor risicodragende
effecten... Dit is het ULTIEME bewijs van angst verstuurd door de slimste
beleggers uit de grootste markt (staatsobligaties). Als je wilt zien waarom
lage rentes niet per definitie positief is voor risicodragend kapitaal =>
J-A-P-A-N. Als je na 2 jaar van kredietkrimp bij consumenten/bedrijven nog
niet snapt dat dit geen huis-tuin-keuken recessie is, maar het uiteenspatten
van een luchtbel die tientallen jaren is opgeblazen, dan verdien je het
gewoon om je geld kwijt te raken.
"Inmiddels staat deze rente op 3,1%. En dat is niet zo vreemd gezien de
zeer lage inflatie. En juist deze historisch lage inflatie stelt centrale
banken in staat hun rente nog gedurende lange tijd laag te houden."
Die lage inflatie is juist het probleem. Er is geen eindvraag bij de
consument.
Criticaster schreef: Als je na 2 jaar van kredietkrimp bij
consumenten/bedrijven nog
niet snapt dat dit geen huis-tuin-keuken recessie is, maar het
uiteenspatten
van een luchtbel die tientallen jaren is opgeblazen, dan verdien je het
gewoon om je geld kwijt te raken. | Een in het Nederlans en duidelijk
geschreven stuk van iemand die het wel snapt:
http://www.telegraaf.nl/dft/go...
Fons schreef: Die lage inflatie is juist het probleem. Er is geen
eindvraag bij de
consument | PRECIES! Zie ook de link die ik hierboven gepost heb.
@Criticaster: inderdaad, dit begint heel erg op Japan te lijken. Wat Nijkamp
en anderen maar niet willen begrijpen, is het gevaar voor D-E-F-L-A-T-I-E.
Daar beginnen steeds meer mensen voor te waarschuwen, of heeft Nijkamp de
presentatie van Soros en het artikel in de WSJ van Paul Krugman niet
gelezen? Het is echt onvoorstelbaar dat iemand dit als positief uitlegt,
eens kijken hoe lang hij dat verhaal overeind wil houden.
@Criticaster: nog meer interessante gegevens die Nijkamps verhaal volledig
onderuit halen:
http://pragcap.com/rbs-ge...
Conclusie: de markt is helemaal niet goedkoop, maar juist veel te duur. Een
passage:
“For a counter consensus look at just how rich equities actually are if we
are right about the economy, and how far they can fall, look at Robert
Shiller’s 10-yr real adjusted P/E ratio on the S&P500, which uses ten
year smoothed earnings. We have used this as our marker for proper
(unbiased) long-term valuations for many years – and is freely available to
all investors to look for themselves on his Yale website – and it sits at
20.0. One pillar of our framework is that sometimes it is right to buy
equity; sometimes it is right to sell equity. And call us old fashioned, but
we will buy at low PEs, and sell at high PEs. So a PE now of 20, sits very
uncomfortably right at the TOP of its range if we take out the pre-first
great depression spike in 1929 and Nasdaq 2000 spike. We argued in 2007/08
pre crunch that we would buy equities again when they looked cheap, which
would be at 6-8 PE on this metric. That is an equity fall of 60-70% from
here."
Rybka schreef: nog meer interessante gegevens die Nijkamps verhaal
volledig
onderuit halen:
http://pragcap.com/rbs-ge...
Conclusie: de markt is helemaal niet goedkoop, maar juist veel te duur.
Een
passage: | Had dat ook gelezen. Vind aandelenwaardering altijd
betwistbaar... Als je achteruit kijkt kun je altijd zeggen dat dit niks zegt
over de toekomst en de forward P/E's van de analisten kloppen ook nooit.
Russell Napier kijkt naar 3 parameters om te zien of we in een inflatoire
(goed voor aandelen) of deflatoire (slecht voor aandelen) omgeving zitten.
1) Koperprijzen (1 van de belangrijkste metalen om industrieële activiteit
te meten)
2) Credit Spreads (geven aan of er risk appetite/aversie is)
3) Ingeprijsde inflatie
1) daalt al sinds begin april
2) stijgen sinds 3e week april
3) neemt al een paar maanden af
=> 3x slecht
|
|

|
|
 |




|