Maar de meest zichtbare stroom dollarkapitaal duikt op in de vorm van private equity. Durfkapitalisten bundelen over het algemeen genomen hun vermogen en gaan dan op zoek naar de beste rendementen. En waar gaat dat geld naar toe? Precies, vooral naar het buitenland.

Amerikaanse private equity bedrijven zoals KKR en de Carlyle Group. waar ook de familie Bush haar kapitaal in heeft gestopt, doen de ene na de andere overname in Europa. De overnameprijs lijkt vrijwel nooit een probleem. De eigen miljarden dollars worden moeiteloos aangevuld met vele extra geleende miljarden. Hierdoor kunnen prijzen worden geboden die voor Europese bedrijven vaak niet op te brengen zijn. Steeds meer partijen waarschuwen dat veel van deze overnames veel te duur zijn.

Zijn die Amerikanen gek geworden of is er mogelijk een andere verklaring voor hun woeste investeringsdrang?

De verklaring is waarschijnlijk te vinden in de toekomst van de dollar. Greenspan, het IMF, de BIS, de OESO, onze eigen RABO, iedereen is het erover eens. De dollar zal de komende jaren alleen maar verder gaan dalen. De enige vraag is of het een harde (crash-)landing wordt of een zachte, door de centrale banken gecontroleerde. Hou in het laatste geval rekening met een daling van ongeveer 10% per jaar. Dat is zo ongeveer de enige manier waarop de enorme excessen op macro-economisch gebied kunnen worden gecorrigeerd.

Insiders weten dit natuurlijk als geen ander. Door nu je geld buiten de VS te beleggen, dek je je in tegen de komende dollardaling. Sterker nog, je gaat er als Amerikaan enorm van profiteren. Je euro’s worden in dollars uitgedrukt steeds meer waard. Als je bovendien de hefboom van extra geleende dollars gebruikt, zoals nu steeds bij de overnames het geval is, kunnen enorme valutawinsten tegemoet worden gezien.

Het belangrijkste echter: je bent volledig ingedekt tegen het risico van een zogenaamde currency-control. In geval van dollarpaniek, is het te verwachten dat de VS haar financiële grenzen dichtgooit, om zo te voorkomen dat kapitaal naar het buitenland vlucht.

Daarom adviseert de zeer goed ingevoerd International Harry Schultz Letter haar klanten al maandenlang een groot deel van het vermogen buiten Amerika onder te brengen.

De Amerikaanse durfkapitalisten hebben trouwens nog een manier gevonden om extra miljarden in hun zakken te laten vloeien. Door in Europa een beursnotering aan te vragen komen er nu al miljarden euro’s binnen. KKR heeft inmiddels met succes ruim vier miljard euro opgehaald.

Laat de daling van de dollar nu maar komen. Nooit meer zeggen dat Bush cs het niet begrijpen.

NB:

Tijdens een GATA-diner in Vancouver, in de wandelgangen van de Goldshow, hoorde ik van een zeer betrouwbare advocaat het volgende verhaal. Hij is bevriend met Kurt Richebächer, een oude beroemde kritische econoom, die op een dag werd gebeld door een goede bekende, Paul Volcker.

Deze voorganger van Alan Geenspan bij de Federal Reserve, vroeg aan Richebächer waar hij zijn dagen mee vult.

“Ik ben een boek aan het schrijven”, vertelde Kurt hem.

“Waarover”, vroeg Volcker.

“Over de komende crash van de dollar en de Amerikaanse economie”, antwoordde Richebächer.

“Wanneer komt het uit?” vroeg Volcker.

“In april 2007”, was het antwoord.

Daarop antwoordde Paul Volcker op kalme toon; “Well Kurt, that’s too late”

Uit een recente versie van THE RICHEBACHER LETTER:

“There is a widespread perception that the U.S. economy under the Greenspan Fed has gained unprecedented steadiness. In actual fact, U.S. economic activity has become dependent as never before on rising house prices facilitating unbridled consumer borrowing. This may temporarily create a semblance of economic stability and strength. The reality is an extremely vulnerable economy and financial system.”

Willem Middelkoop

---