Het miljardenverlies bij SocGen, ooit de fraude van de eeuw genoemd, is van de voorpagina's verdwenen.
Een nieuw verslag gepubliceerd in de zaak van de Société Générale.
MF: Het is toch niet te geloven dat nauwelijks enkele maanden nadat € 5 miljard letterlijk in rook is opgegaan bij één van de grootste Franse banken de zaak, helemaal of zo goed als, in de doofpot gaat. Wat men de fraude van de eeuw noemde, en degene die duizenden internet sites voor een held tegen het kapitalisme hield, zijn alweer geen voorpagina nieuws meer. Het leven gaat weer door alsof er niets gebeurd is.
Alle betrokkenen verkeren op vrije voeten. Niemand is nog veroordeeld. De baas van de Générale blijft gewoon zijn salaris ontvangen en zijn functie uitoefenen. Het is bijna surrealistisch. Je zou bijna denken dat er helemaal niets gebeurd is. En het psychiatrische rapport van Jérôme Kerviel is alleen maar goed voor een kort berichtje in de Parisien.
En men heeft hem toerekeningsvatbaar verklaard voor zijn daden.
MF: Ja, volgens dat rapport is Jérôme Kerviel niet gek. Zijn onderscheidend vermogen was, toen hij de feiten pleegde, niet aangetast.. Hij is gezond van geest. Men vond hem zelfs niet bijzonder briljant of intelligent, maar net iets boven het gemiddelde, wat veel zegt over de kwaliteit van het risicomanagement. Zijn enige beweegreden was zijn hunkering naar erkenning en zijn wil om een trader te worden die door zijn collega’s zou worden geaccepteerd.
MF: dit lijkt u allemaal zeer te ergeren.
MF: Ja, ik neem Jérôme Kerviel niets kwalijk. Ik moet zelfs zeggen dat hij mij verbaasd heeft. Om € 5 miljard te laten verdwijnen zonder een informaticagenie te zijn, of zelfs maar een beetje, petje af! Nee, wat mij verontwaardigt is de Omerta die in Frankrijk heerst wanneer de machtigen beschermd moeten worden.
Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe meer ik erover denk of ik de kandidatuur van Besançenot niet moet steunen. Hij heeft gelijk. Wij leven in een tijd waarin het recht niet voor iedereen het zelfde is.
