Ponzopopoulos en de Golden Earnings

Vandaag wordt naar buiten gebracht dat Griekenland 10 miljard dollar aan valuta swaps deed met Goldman in 2002. Dat genereerde een miljard aan opbrengst die direct werden uitgegeven want er was een gaatje. In het budget, voordat u iets anders denkt.

Op zich zou dat niet belangrijk zijn ware het niet dat in de transacties ook swaps zaten die alleen maar dienden voor het naar voren schuiven van schulden.
Het verhaal van Bloomberg vindt u hier.

Het is ons nog niet helemaal duidelijk wat de uiteindelijke rekening van dit verhaal is, maar wij zijn blij dat wij hem niet hoeven te betalen. Wat belangrijker is, is dat wij denken dat dit geen uitzondering is maar een patroon van wanbeheer.
Nu gebeurde dit onder de regering Karamanlis. Karamanlis was de zoon van. Van Karamanlis natuurlijk, de Karamanlis die het lukte om Griekenland de EG binnen te manoeuvreren waarvoor hij, naar het oordeel van Inveztor althans, een standbeeld verdient in Syntagma Square.

Vanuit Grieks oogpunt dus, dat standbeeld. Wij zouden dan naar zo'n beeld kijken zoals Fransen die de standbeelden van Wellington en Nelson mentaal negeren, wanneer ze een weekendje over zijn voor de uitverkoop in London.

Twee zaken zijn permanent in Griekenland.
Ruzie en het feit dat alles de schuld is van de vorige regering. Tenzij die regering onder gezag van dezelfde premier stond. Daarom is het zeer spijtig dat Karamlis, zoon van premier Karamanlis, twee ambstermijnen kreeg. Daarin viel overigens het fiasco van de Olympische Spelen in Athene, maar laten we daar nu even over ophouden want inmiddels hebben we premier Papandreou, die ook de zoon van is. Van de vorige aanvoerder van de Pasok, Andreas Papandreou.

Dit is allemaal geschiedenis natuurlijk maar waar het ons om gaat is dat het misschien toch nog niet tot iedereen is doorgedrongen wat een zootje het ten Westen van Brindisi is. Ten Noorden natuurlijk ook want Gert van der Scheer meldt ons vandaag hoe Italië, lees Berlusconi, omgaat met het wegstoppen van schulden en het naar voren halen van inkomsten, wat uiteindelijk voor het staatshuishoudboekje op hetzelfde neerkomt.

Hm. Dat is niet goed voor de beeldvorming van een land dat serieus wil overkomen en dat vertrouwen van de markt nodig heeft. Want zoals in het weekend bekend werd hebben de Duitsers helemaal geen zin om de Grieken te helpen ten koste van hun eigen economie.

Waarom niet? Omdat zij het niet leuk vinden dat zij harder moeten werken terwijl het harder moeten werken van de Grieken neerkomt op een paar jaar eerder met pensioen dan in Duitsland.
Bovendien hoeven de Grieken niet het vliegtuig ten nemen om het grootste deel van het jaar met vakantie te gaan, zij kunnen hun Drachmes (wij denken even vooruit) in eigen land besteden.

Rare mensen die Duitsers en natuurlijk bijzonder verrassend die opiniepeiling die, we moeten het er wel bij vermelden, van Bild am Sontag afkomstig was. Zie voor details het stuk van Gert van der Scheer. Voor wie dit nog niet weet, Van der Scheer is de Bill Gross van SNS Securities. Maar dan zonder directe banden met de Amerikaanse regering en een kapsel dat geen enkele gelijkenis vertoont met de Westkust blowdraai van Gross. Integendeel, Kuifje ligt hier meer voor de hand en hieronder gaan we nader in op wat wij van deze Belgische reporter kunnen leren.

Golden Earnings
We hadden het hier al eerder over het tripje naar Athene van Goldman's president, Gary Kohn, in november. Dat was vanwege het China gerucht, waardoor de Griekse obligatie emissie fout ging. Het verhaal over China kwam niet uit, maar het bleek nooit bestaan te hebben. Of wel, go figure.
Bloomberg meldt vandaag echter dat er nog iets anders op de agenda van Goldman stond in november, namelijk een andere swap, om de tekorten van het gezondheidsstelsel wat op te schuiven naar de toekomst. Verzorg now, pay later. Goed van Goldman want dit is precies wat Griekenland nodig heeft. Wat meer vooruitschuiven.

Op de eerdere swap verdiende Goldman $ 300 miljoen, meldt Bloomberg nog. Dat is op zich niet belangrijk, maar het kan dat wel worden want dit soort cijfers, zonder context, voedt de financiële xenophobie in Griekenland. Zowel Xenos (wat gastvriend en vreemdeling betekent) als fobie zijn Griekse woorden.

We moeten wel vermelden dat de Pappa's hier niet intrapten en dat is bemoedigend, ere wie ere toekomt. Dit laatste is positief voor de euro maar alles dat we hierboven aanstipten is negatief en daarom probeerde ECB gouverneur Trichet zondag de markt wat richting te geven door te verklaren dat Griekenland meer zou moeten doen om de financiën in orde te maken. Desondanks, en waarschijnlijk vanwege die andere factoren, tankt de euro weer tegen de dollar. We zitten nu op 1,358 en tijdelijke stabilisatie op een niveau rond de 1,30 zou ons niet verbazen.

Eén van de voornaamste bronnen van onze publicatie, en van al mijn publicaties daarvoor, is sinds jaar en dag het oeuvre van Hergé, met andere woorden Kuifje.
Dit is niet om degenen die ons beschuldigen van nodeloos intellectualisme tegen te spreken. Juist niet. Wij komen vaak vakgenoten tegen die hardop toegeven dat Donald Duck hun favoriete publicatie is. En zij maken geen grapje en er zit ook niet tongwangerigs aan, zoals de Anglo's dat noemen. Dit is WYSIWYG en dat let dus op uw geld. Even geen namen.

We beginnen de week dus op een absoluut laagtepunt hoor ik u nu denken maar let op. Kuifje, om het oeuvre van Hergé zo maar even te duiden, is een baken in moeilijke tijden. Is deze visie esoterisch getint? Wij spraken vorige week nog een autoriteit van internationaal niveau die Nostradamus citeerde. Nu is Nostradamus een verbazend stuk orakelwerk. En het is een publiek geheim dat de belangrijkste beursgoeroe van het Westelijk Halfrond vooral vaart op de voorspellingen van een Indiase ziener uit Kenya.
Dus waarom zo wantrouwend over Kuifje?



Wij wachten op Ponzopopoulos, de man die, zo vrezen wij, wel eens de volgende minister van financiën van Griekenland zou kunnen worden. Roberto Ponzopopoulos was hiervoor actief in olie, opium en het transport van Afrikaanse economische vluchtelingen. Zie hiervoor Het Zwarte Goud, De Sigaren van de Pharao en Cokes in Voorraad.
Het aardige is dat Hergé voor de grootste zakelijke manipulator in zijn verhalen kiest voor een Griek. Maar met een Italiaanse voornaam.
Profetisch.

De markt denkt dat ook en we zien de spread op de Griekse 5 jaars lening, die begon op 350 basispunten en die in de Chinezenpaniek van twee weken geleden piekte op 400 basispunten, nu weer stijgen van 350 naar 362.
Is dit het moment om in te stappen, zoals Rienk H. Kamer zijn abonnees afgelopen donderdagavond suggereerde te doen?
Of kunt u beter nog even wachten?

Die obligatie lijkt interessant maar het is wel een risicotransactie. Dat wil zeggen dat die goed kan uitpakken. Of juist niet. Had u vroeger ook al zo'n hekel aan de gang naar de kapper?
Vanochtend horen wij dat de haircut op schulden van Dubai 40% bedraagt.
Obligatiebeleggers krijgen 60% van hun inleg terug.

Wij wachten dus nog even met Griekenland. We kijken wel naar het ding, daar niet van. Maar ons risico is nu dat we die prachtige Griekse deal mislopen. Jammer, maar waarschijnlijk niet iets dat beleggers ons nog jaren zullen nadragen. Een opportunity loss heet dat. Dit alles in een periode waarin Return of Capital belangrijker is dan Return on Capital. Maar goed, dat is een ouwe zakkenverhaal van een jaar geleden.


Michael Kraland